4.06.2011 - Nagroda Jana Nowaka-Jeziorańskiego dla Jerzego Koźmińskiego

 

W tym roku nagrodę Jana Nowaka-Jeziorańskiego kapituła przyznała prezesowi Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności Jerzemu Koźmińskiemu. Uroczyste wręczenie rozpoczęło się w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu 4 czerwca 2011 r. (sobota) o godz.11.00.

Koźmiński otrzymał nagrodę za "skuteczność w działaniach na rzecz wstąpienia Polski do NATO oraz konsekwentne wspieranie przemian rynkowych i demokratycznych w Europie Środkowej i Wschodniej".

Nagroda przyznawana jest osobom bądź instytucjom, których życie, działalność, aktywność przyczyniły się lub przyczyniają do tworzenia struktur niepodległej Polski oraz budowy społeczeństwa obywatelskiego.
 

Prezydent USA Bill Clinton podpisuje rezolucję ratyfikacyjną Polski, Czech i Węgier do NATO,
z udziałem ambasadorów tych krajów (Jerzy Koźmiński - pierwszy z lewej)
- Waszyngton, 21 maja 1998 r.


 "Jerzy Koźmiński jest jedną z tych osób, które sprawiły, że w najważniejszych kwestiach dotyczących przyszłości świata jesteśmy po właściwej stronie" - powiedział podczas uroczystości prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz.

Koźmiński podkreślał, że miał szczęście spotkać patrona nagrody - Jana Nowaka-Jeziorańskiego "w roku pamiętnego przełomu, który przypomina dzisiejsza data". "Jan Nowak-Jeziorański był jedną z kluczowych postaci, która przyczyniła się do członkostwa Polski w NATO. Było on w USA dla Polski nieocenionym atutem. Człowiek instytucja, człowiek legenda, który swą niespożytą energią, w połączeniu z ogromnym doświadczeniem, a jednocześnie rozległymi kontaktami, skutecznie wspierał realizację polskich interesów" - mówił. Dodał, że było mu dane uczestniczyć w dwóch niezwykłych doświadczeniach pierwszej dekady wolnej Polski. "Wykuwaniu dla kraju trwałego bezpieczeństwa i wcześniej w przebudowie gospodarki państwa, to zaś nie byłoby możliwe, gdyby nie Leszek Balcerowicz, autor polskiej transformacji gospodarczej" - podkreślił Koźmiński.

Nagroda ustanowiona została 4 czerwca 2004 r. przez Jana Nowaka-Jeziorańskiego, prezydenta Wrocławia, Uniwersytet Wrocławski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich i Kolegium Europy Wschodniej.

Członkami Kapituły Nagrody są: prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich Adolf Juzwenko, rektor Uniwersytetu Wrocławskiego Marek Bojarski oraz Władysław Bartoszewski, Jacek Taylor i prezes Kolegium Europy Wschodniej Jan Andrzej Dąbrowski. Materialną formą nagrody jest statuetka wykonana przez prof. Jacka Dworskiego.

 

W 2006 r. ukazała się książka Jana Nowaka-Jeziorańskiego
pt. "Polska droga do NATO". Wstęp do publikacji napisał Jerzy Koźmiński

© Fot. Archiwum Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół
Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego

Do tej pory nagrody otrzymali: premier Tadeusz Mazowiecki (2004 r.); 41. prezydent Stanów Zjednoczonych George H. W. Bush (2005 r.); pierwszy przewodniczący Rady Najwyższej Białorusi Stanisław Szuszkiewicz (2006 r.); kardynał, metropolita Paryża w latach 1981-2005 Jean-Marie Lustiger (2007 r.); działacz na rzecz obrony praw człowieka Siergiej Kowaliow (2008 r.); prezydent Czechosłowacji w latach 1989-1992 i pierwszy prezydent Czech w latach 1993-2003 Václav Havel (2009 r,); twórca polskiej reformy gospodarczej w latach 1989-1990, wicepremier i minister finansów w latach i prezes Narodowego Banku Polskiego Leszek Balcerowicz (2010 r.).
 

*   *   *


Jerzy Koźmiński (ur. 1953) – dyplomata i urzędnik państwowy, były ambasador RP w USA i wiceminister spraw zagranicznych, obecnie prezes Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

Ukończył studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki, po których podjął pracę naukową na tej uczelni. W 1989 r. został pracownikiem Urzędu Rady Ministrów. Od 1989 r., najpierw jako dyrektor generalny, a później podsekretarz stanu w Urzędzie Rady Ministrów, był najbliższym współpracownikiem wicepremiera i ministra finansów Leszka Balcerowicza; przez dwa lata koordynował prace sztabu autora programu stabilizacji i transformacji polskiej gospodarki. W latach 1993–1994 pełnił funkcję sekretarza stanu w MSZ, zajmując się m.in. przygotowaniem programu modernizacji polskiej służby zagranicznej. W latach 1992–1993, będąc podsekretarzem stanu w URM i jednym ze współpracowników premier Hanny Suchockiej, organizował i prowadził zespoły analityczno doradcze służące szefowej rządu.

W latach 1994–2000 sprawował urząd ambasadora RP w Waszyngtonie. W okresie pełnienia przez niego tej funkcji prowadzone były negocjacje nad akcesem do NATO, zakończone przystąpieniem Polski do Paktu Północnoatlantyckiego w 1999.

Od 2000 r. jest prezesem zarządu Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności, mającej na celu wspieranie budowy społeczeństwa obywatelskiego, upowszechniania demokracji i gospodarki rynkowej w Polsce oraz dzielenia się doświadczeniami w zakresie transformacji ustrojowej z innymi krajami Europy Środkowo Wschodniej.

W 2004 r. był przewodniczącym Polskiego Komitetu Organizacyjnego Europejskiego Szczytu Gospodarczego, obradującego w Warszawie w przededniu rozszerzenia Unii Europejskiej. Wchodził w skład rady programowej Kongresu Kultury Polskiej (2009 r.). 15 stycznia 2010 r. został powołany na wiceprzewodniczącego Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.

Za służbę publiczną – pracę na rzecz reform, działalność ponad podziałami politycznymi, a także wysiłki związane z uzyskaniem przez Polskę członkostwa w NATO – w 1998 r. został laureatem Nagrody im. Andrzeja Bączkowskiego. W 2000 r. otrzymał od Prezydenta RP Krzyż Komandorski z Gwiazdą „Polonia Restituta”. Odznaczony również Orderem Wielkiego Księcia Giedymina za wspieranie euroatlantyckich aspiracji Litwy (Wilno, 2002 r.), a także Medalem Sekretarza Obrony USA za Wybitne Osiągnięcia w Służbie Publicznej (Waszyngton, 2000 r.). Otrzymał też Medal Fundacji Kościuszkowskiej za wkład w rozwój stosunków polsko amerykańskich. 4 czerwca 2011 r. otrzymał we Wrocławiu Nagrodę Jana Nowaka-Jeziorańskiego za "skuteczność w działaniach na rzecz wstąpienia Polski do NATO oraz konsekwentne wspieranie przemian rynkowych i demokratycznych w Europie Środkowej i Wschodniej".

 

Powrót do spisu treści