24.12.2012 - Aleksander J. Wieczorkowski nie żyje

 

 Warszawa, 21 września 2009 r. © Fot.  Mariusz Kubik

 

24 grudnia 2012 r. w wieku 83 lat zmarł w Warszawie
Aleksander J. Wieczorkowski
- dziennikarz, felietonista, eseista, pisarz.

Członek-założyciel naszego Stowarzyszenia,
po 1989 r. sprawozdawca parlamentarny
Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa.


W czasach PRL publikował m.in. we "Współczesności", "Przeglądzie Kulturalnym", "Polityce", Polskim Radiu, i "Życiu Warszawy". W "Przeglądzie Technicznym" prowadził stały cykl felietonów pt. Myślenie podstawowe.


Publikował w prasie podziemnej II obiegu jako "Jan Omłot" i "Karol Sękota".
Po 1989 r. publikował m.in. w "Gazecie Wyborczej".


Był wykładowcą Wydziału Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza w Warszawie. Publikował w portalu internetowym "Studio Opinii".


Był m.in. członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.


Cześć Jego pamięci!
 

Pani Irenie Eichler-Wieczorkowskiej i Rodzinie Zmarłego
składamy wyrazy najgłębszego współczucia

 

Mariusz Kubik
 

w imieniu

Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół
Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego

 
 

Ceremonia pogrzebowa odbyła się 7 stycznia 2013 r. w Warszawie,
w Domu Pogrzebowym Cmentarza Wojskowego prochy Zmarłego złożono na Cmentarzu Powązkowskim (Stare Powązki),
w grobie rodzinnym.
 

 

 

*   *   *

 

AJW nie żyje


2012-12-24. Dziś o 1:45 w nocy zmarł w war­szaw­skim Szpi­talu Pra­skim po cięż­kiej i gwał­tow­nej cho­ro­bie nasz przy­ja­ciel, współ­za­ło­ży­ciel „Stu­dia Opi­nii”, były wykła­dowca Wyż­szej Szkoły Dzien­ni­kar­skiej, jeden z naj­wy­bit­niej­szych pol­skich felie­to­ni­stów, wielki dzien­ni­karz, pisarz - Alek­san­der Jerzy Wieczorkowski.

W okre­sie PRL dzien­ni­karz we ”Współ­cze­sno­ści”, „Prze­glą­dzie Kul­tu­ral­nym”, „Poli­tyce”, Pol­skim Radiu, „Życiu War­szawy” i incy­den­tal­nie w ”Try­bu­nie Ludu”.

W „Prze­glą­dzie Tech­nicz­nym” pro­wa­dził stały cykl felie­to­nów pt. Myśle­nie pod­sta­wowe. Publi­ko­wał w pra­sie pod­ziem­nej II obiegu jako „Jan Omłot” i ”Karol Sękota”. Po 1989 publi­ko­wał m.in. w „Gaze­cie Wybor­czej”, był też spra­woz­dawcą par­la­men­tar­nym dla Roz­gło­śni Pol­skiej Radia Wolna Europa.

Był człon­kiem Sto­wa­rzy­sze­nia Pra­cow­ni­ków, Współ­pra­cow­ni­ków i Przy­ja­ciół Roz­gło­śni Pol­skiej Radia Wolna Europa Imie­nia Jana Nowaka-Jeziorańskiego oraz Sto­wa­rzy­sze­nia Pisa­rzy Pol­skich. Autor kil­ku­na­stu ksią­żek, zawsze życz­liwy ludziom, nie­zwy­kły eru­dyta. Z wykształ­ce­nia był inżynierem.

Rodzi­nie naszego przy­ja­ciela skła­damy wyrazy głę­bo­kiego współczucia.

Stu­dio Opinii

Tekst pochodzi z portalu www.studioopinii.pl

 

*   *   *
 

Przyjaciel zmarłego, honorowy prezes SDP Stefan Bratkowski, wspomina w rozmowie z IAR, że Aleksander Wieczorkowski w żadnej redakcji nie został na dłużej. Zwykle zwalniano go, a jeżeli zagrzał gdzieś miejsce na dłużej - jak w "Nowoczesności" - to władze redakcję rozwiązały.

Aleksander Wieczorkowski miał wykształcenie techniczne. Między innymi dlatego trafił do redakcji "Przeglądu Technicznego". Tam sprawdzał się w gatunku, w którym czuł się najlepiej. A jego fachowość była doceniana - wspomina Stefan Bratkowski. W rzeczywistości był publicystą, a przez swoje wykształcenie - "inżynierem ukrytym".

Książki Aleksandra J. Wieczorkowskiego:

* "Chłopiec gwiżdżący Mozarta" (Państwowy Instytut Wydawniczy 1967)
* "Wariacje na drumlę z towarzyszeniem..." (Spółdzielnia Wydawnicza "Czytelnik" 1974)
* "Kołysanka na bęben" (Wyd. "ALFA" 1990, ISBN 83-70-0126-6-3)
* "Rysunki NIEcenzuralne" (z Szymonem Kobylińskim, Edition Dembinski 1990, ISBN 2876650088)
* "Mój PRL" (autobiografia; Krajowa Agencja Wydawnicza 2001, ISBN 83-88-0724-4-7; Przedsiębiorstwo Wydawnicze Rzeczpospolita 2007, ISBN 978-83-60-1921-7-7)
* "Blog: widziane z fosy" (Staromiejski Dom Kultury 2008, ISBN 83-89-4923-7-7)
 

Autobiografia Aleksandra J. Wieczorkowskiego pt. "Mój PRL" 
- dedykacja dla Macieja Morawskiego, paryskiego korespondenta Rozgłośni Polskiej RWE.

"... Nadawałem swoje korespondencje do Wolnej Europy. O określonej godzinie dzwonił do mnie z Paryża Maciej Morawski, witaliśmy się i na sygnał włączonego magnetofonu mówiłem ze stoperem w ręku tyle minut, ile miałem wyznaczonego czasu antenowego. Nagranie szło do Monachium, stamtąd do nadajnika w Portugalii, a wkrótce słyszałem swój głos przez radio, nareszcie niezagłuszane, w Faktach - Wydarzeniach - Opiniach ... "
[Aleksander J. Wieczorkowski, "Mój PRL", Warszawa 2007, str. 229]

© Fot. Archiwum Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół
Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego


 

Zobacz także:

Kim jesteśmy? - Aleksander J. Wieczorkowski (1929-2012) (www.wolnaeuropa.pl)

 

Powrót do spisu treści